کشور ایران به دلیل ویژگیهای طبیعی، موقعیت راهبردی و رویکرد تمدنی، همواره در معرض رویدادهای بزرگ آسیبزا قرار داشته است. تقویت تابآوری در سطوح فردی و اجتماعی، شرط بنیادین برای غلبه بر این گونه تهدیدهاست. از دیگر سو، پیشرفت به مثابه رفع عوامل عقبماندگی و کسب جایگاه شایسته جهانی، همواره یکی از آرمانهای تاریخی ایرانیان در سدههای اخیر بوده است. در برداشت رایج، تابآوری بر پایداری و بازیابی کارکردهای پیشین تأکید دارد؛ در حالی که جوهرۀ پیشرفت، بر دگرگونی و پویایی استوار است. از این رو، واکاوی مفاهیمی از قبیل «تابآوری تحولآفرین» و «پادشکنندگی» محور گفتوگوهای این کنفرانس خواهد بود؛ وضعیتی که در آن، تغییرات غیر منتظره، به جای اثرگذاری ویرانگر، بسترهایی را برای ارتقای کارکرد نظامهای اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی فراهم میآورند. از پژوهشگران ارجمند انتظار میرود در آثار ارسالی، محورهای موضوعی کنفرانس را با تأکید بر دو رویکرد کلان «حکمرانی» و «مشارکت مردمی» مورد کاوش قرار دهند.
